BEGRIP VOOR DE TIJDSGEEST & MAN.EAT.PLANT. - Lisette Kreischer
52202
post-template-default,single,single-post,postid-52202,single-format-standard,edgt-core-1.2,ajax_fade,page_not_loaded,,lisette kreischer-child-ver-1.0.0,vigor-ver-2.1.1, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive

BEGRIP VOOR DE TIJDSGEEST & MAN.EAT.PLANT.


Ik deelde al wat woorden over de commotie van vorige week. De hakken en de kop gingen massaal in het zand toen de onder de rader broeiende plantaardige movement even in de mainsteam oppervlakte een spotlight kreeg. Tot het ridicule aan toe. Verbazingwekkend en een beetje grappig was het hoe erop werd gereageerd…

Maar echt grappig is het natuurlijk niet. En waar komt die weerstand dan toch vandaan, waarom zoveel angst voor iets dat in de essentie zo mooi is en gaat over de verwezenlijking van waarden die toch al zo diep in de maatschappij gegroefd zitten – ‘gij zult niet doden’ of ‘heb uw naasten lief’. Er zijn voldoende antwoorden en Barbara Ehrenreich heeft er diep onderzoek naar gedaan. Vandaag ontvangt zij de Erasmusprijs en schreef ter ere daarvan de Essay ‘Beyond Humanism’ waarvan je hier een samenvatting kunt lezen.

In een kort betoog spreekt zij over speciecisme, geeft ze een schets van de evolutie van de mens weer en dropt zij iets heel groots, namelijk het oertrauma. Dit oertrauma zou een mogelijke verklaring kunnen zijn voor het collectieve destructieve gedrag van de mens en daarmee een antwoord kunnen geven op het waarom we het toch zo moeilijk vinden om inclusief te denken, op alle niveaus.

Waarom is het zo belangrijk, althans voor mij, om te begrijpen waarom het grotendeel van de mens zich zo verzet tegen het idee van inclusiviteit en verder doorgetrokken dus voor mij de plantaardige lifestyle? Omdat ik daarmee beter kan inzetten op de huidige tijdsgeest waarmee ik hopelijk de toekomst nog beter kan dienen.

Wellicht zie je het er niet aan af, maar aan het boek MAN.EAT.PLANT. is flink wat onderzoek voorafgegaan, jaren van oplettendheid, invoelen en trendwatching. In een kookboek is echter minder ruimte voor uitleg, achtergrond, grootste vraagstukken en diepgaand onderzoek, maar het zit in het hart van Maartje en mij en omdat ik nou eenmaal beter met de camera overweg kan dan met de pen, worden mijn boodschappen aan de wereld meestal verpakt in mooie plaatjes en lekker eten. Een weg die lijkt te werken, godzijdank.

Maar dat betekent niet dat ik niet graag wat meer context schets. Ik denk dat het goed is om kennis te hebben van verleden, de huidige tijdsgeest en de toekomst, zodat we beter kunnen navigeren op dat wat zo belangrijk is voor de aarde en al haar inwoners.

Aankomende zondag, 2 december, zal ik het dieperliggende verhaal achter MAN.EAT.PLANT. op een subtiele wijze en in een kort betoog uit de doeken doen bij Daantje food & drinks waarna we zullen genieten van de vegan kookkunsten van Danielle & Timothy.

Geen reacties

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.